تیلور تعريف وي از دين اعتقاد به موجودات روحاني ميباشد. به عقيده وي :

در ميان تمام اديان كوچك وبزرگ وقديم يا جديد يك ويژگي مشترك وجود دارد و ان اعتقاد به ارواحجي است كه مانند انسان مي انديشند وعمل واحساس ميكنند. به نظر ميرسد كه جوهره دين وهمچنين اسطوره شناسي جان باوري (animism) يعني باور به نيروهاي حي وشخصي كه در وراي همه اشيائ وجود دارند. (هميلتون ،1377: 48)

مراحلي را كه  از نظر تايلور ، بشر براي رسيدن به خدايان در نظر مي گيرد عبارتند از:

مرحله اول: انسان اوليه چرا و چگونه به وجود چنين موجودات روحاني عقيده يافتند.

مرحله  دوم : اقوام ابتدايي در مواجه شدن با مرگ ورويا اين تصور را به وجود اوردند كه هر موجود انساني توسط يك  نفس يا اصل روحاني حيات ميابد.

مرحله سوم : مفهوم فوق را به صورت گستردهاي براي تبيين بقيه جهان طبيعي بكار گرفتند،كه چرا گياهان وحيوانات به وسيله نفس حركت نكنند.

مرحله چهارم : از انجا كه نفس از اشيائ كه به وسيله ان حيات گرفته اند قابل جدا شدن است چرا در طبيعت موجوداتي نبا شند كه نياز به ارتباط با اشيائ نداشته باشند مانند فرشته ها وديوهاو....

به نظر وي جان گرايي نيز مانند هر امر ديگري  در تاريخ از الگوي رشد وتوسعه پيروي ميكند.

در مرحله اول كه قوم وحشي حاكم است ابتدا مردم ارواح كوچك ومرتبط با اشيائ ملموس مانند درخت مي دانند كه بعدها قدرت ان زياد شده ودر تفكر قبيله اي  به عنوان يك هويت خاص قدرت روح جنگل به ان داده مي شود كه جنگل خانه ان روح است.

در مرحله بعد كه عصر بربريت است و كشاورزي و شهر نشيني رشد مي كند و چند خدايي  حاكم . و سپس شكل عا لي تر ان يك خدا يا موجود برتر بوجود مي اييد كه در اكثر تمدن ها حاكم است وعالي ترين مرحله جان باوري است مانند مسيحيت ويهوديت.

نظريه تايلور يك تصور مختلط از دين وتوسعه ان ارايه مي دهد(همان ،1377: 54)

به نظر وي تمدن هاي عالي تر با اديان عالي تر همبستگي دارند.(همان ،1377، 53)

اعتقاد به موجودات روحاني يك مرحله طبيعي در تكامل خرد انسان است ولي مرحله نهايي ان نيست و متعلق به دوره كودكي بشر ميباشد.عقايد ديني اوليه بشر، ناشي از استدلال عقلاني  بچه گانه بشر مي باشد.

به نظر وي براي درك جهان امروز  بايد از اغوش قدرتمند جان باوري بيرون امد وبايد اين امور بچه گانه را كنار بگذاريم چونكه ما وارد مرحله بلوغ شده ايم.