پژوهش های روان شناسی مؤیّد این نظر است که، آغاز رشد خلاقیت در کودکان دوره پیش از دبستان است که در آن، بازی نقش عمده ای در شکوفایی استعدادها ایفا می کند. بازی جنبه های خلاق شخصیت کودک را پرورش می دهد . بازی کودک، ممکن است به صورت ابتکاری که عناصری از تقلید بزرگ سالان را نیز دربردارد صورت گیرد. نیروی خلاقه ی کودک از پیروی و تقلید آغاز می گردد . وی باید از این تمایل به نحو احسن سود جسته و با کسب مهارت، روح استقلال و اعتماد به نفس را در وی پرورش دهد. بنابراین، بازی نقش عظیمی در ایجاد خلاقیت در کودک ایفا می کند. باتوجه به این که بازی که از درون کودک نشأت می گیرد، بیان کننده ی پاسخ شخصی و واقعی او به محیطش می باشد و این که قابلیت و قدرت های تخیلی کودک را به منصه ی ظهور  می رساند.